مدح و مناجات با حضرت امام رضا علیهالسلام و داغ هجر امام شهیدمان
به نام نامی سلطان علیموسیالرضا جانم به اذن حضرت مادر، گدای کوی سلطانم کسی که خاک پایش هست از افلاکیان برتر مقـیم آستـانـش میشود از خاکـیان برتر سلام ای چشمۀ نور خدا، ای راه نورانی سلام ای بهـترین تـعـبـیر از آیات ربانی رضایی و رضای حق به نام تو گره خورده فـدای نـام زیـبایت که از آفـاق دل بـرده فدای نام زیبایت که بر هر درد درمان است برای بیسر و سامانیام ذکر تو سامان است خوشا دردی که در دارالشفایت تحت درمان است خوشا جسمی که عشق تو بر آن آرامش جان است وجود کیمیاخیز تو میسازد از آهن، زر نگاه خوشتراشت میکند هر سنگ را گوهر خوشا که رهبر من خادم کوی رضا بوده و در راه امام خویش عمری جانفدا بوده چه کرده با دل ایران که احوالش دگرگون است که در داغ غمش قلب زمین و آسمان خون است؟ نباشید ای سلحشوران در این پیکار سردرگم خدا زندهست ای مردم، خدا زندهست ای مردم میان آتش داغش چنان ققـنوس برخیزیم و با مشت گره کرده ز داغش اشک میریزیم سعادت میشود سهم دلی که با خدا باشد چنان سید علی آخر، در آغوش رضا باشد قرار این بود بین ما، برایش جانفدا باشیم شـهـیدی از شهـیدان سـپاه کـربـلا باشیم پس از او زندهایم و از گناه خود خجل هستیم و از آن روز تا محشر همه حسرت به دل هستیم اگر غم آمد و جان رفت و از داغش عزاداریم خدا را شکر ای مردم، امامی چون رضا داریم میآید ماه ما پا در رکاب حضرت خورشید به دنیا باز میگردد، بهزودی خوب خواهی دید |